पवित्र आत्माले भरियौं, अब के?
हाम्रो मण्डलीहरूमा एउटा कुरा बारम्बार सुनिन्छ—"पवित्र आत्माले भरिनुपर्छ।" यसका लागि विशेष प्रार्थना गरिन्छ, रिभाइभल सेसनहरू राखिन्छन्, "पवित्र आत्मा आऊ" जस्ता गीतहरू गाइन्छन्। कोही अन्यभाषामा बोल्न थाल्छन्, कोही ढल्न थाल्छन्, कोही काँप्छन्, कोही चिच्याउँछन्। वातावरण भावनात्मक र उत्साहपूर्ण हुन्छ।
रिभाइभल सकिएपछि धेरैले भन्छन्—
"मैले आज पवित्र आत्माको छुवाई महसुस गरें।"
"म आज पवित्र आत्माले भरिएँ।"
हाम्रो मण्डलीमा हुने क्याम्पहरूमा पनि यस्ता अनुभवहरूले ठूलो स्थान पाएका हुन्छन्।
तर यहाँ एउटा प्रश्न छ, जुन हामीले अझ गम्भीर रूपमा सोध्नुपर्ने होइन र?
पवित्र आत्माले भरियौ, तर त्यसपछि चाहिँ के?
यदि हामीले पवित्र आत्माको भरपूरीलाई केवल एउटा अनुभव बनायौँ भने, हामीले त्यसको उद्देश्य नै छुटाइरहेका हुन सक्छौँ।
पवित्र आत्माले भरिनु भनेको केवल कुनै सभामा एउटा विशेष अनुभूति गर्नु हो? केही समय अन्यभाषामा बोल्नु हो? ढल्नु, काँप्नु वा चिच्याउनु हो? केवल अझ धेरै प्रार्थना गर्न र स्तुति गर्न सक्ने हुनु हो?
वा त्यसपछि हाम्रो जीवन, चरित्र, ज्ञान, सेवा, साक्षी र सत्यप्रतिको जिम्मेवारीमा पनि केही परिवर्तन आउनुपर्ने हो?
हामीले यो प्रश्नलाई बेवास्ता गर्न मिल्दैन।
माथि फर्कनुहोस्प्रार्थना गरौँ—तर त्यसपछि?
आज हाम्रो मण्डलीको एउटा ठूलो समस्या यस्तो देखिन्छ—कुनै समस्या आयो भने हामी तुरुन्तै भन्छौँ, "प्रार्थना गरौँ।"
निश्चय नै प्रार्थना आवश्यक छ। तर कतिपय अवस्थामा प्रार्थना भनेको कार्यको विकल्प होइन; कार्यको सुरुवात हुनुपर्छ।
गलत शिक्षा आयो—"प्रार्थना गरौँ।"
युवाहरू भ्रममा परिरहेका छन्—"प्रार्थना गरौँ।"
मण्डलीमा कुनै गम्भीर समस्या देखियो—"प्रार्थना गरौँ।"
समाजमा केही भयो—"प्रार्थना गरौँ।"
तर त्यसपछि?
कसले अध्ययन गर्ने? कसले सत्य के हो भनेर जाँच्ने? कसले सिकाउने? कसले प्रश्नहरूको उत्तर दिने? कसले आवश्यक कदम चाल्ने?
प्रार्थना गरेर जिम्मेवारी समाप्त हुँदैन।
"प्रार्थना गरौँ" भन्नु मात्र पर्याप्त छैन। प्रार्थना कार्यको विकल्प होइन — यो कार्यको सुरुवात हो। प्रार्थनापछि अध्ययन, जाँच, शिक्षा र कदम चाल्ने जिम्मेवारीबाट भाग्न मिल्दैन।
झूटा शिक्षाहरू फैलिँदा हाम्रो आवाज कहाँ हुन्छ?
आज विभिन्न प्रकारका गलत र झूटा शिक्षाहरू सामाजिक सञ्जाल, YouTube, पुस्तकहरू, सभा–सम्मेलन र विभिन्न माध्यमबाट सजिलै फैलिरहेका छन्।
तर समस्या केवल बाहिरको होइन। कहिलेकाहीँ त्यस्ता विचारहरू मण्डलीभित्रै पनि प्रवेश गरिरहेका हुन्छन्।
तर हामीमध्ये धेरै मौन हुन्छौँ।
किन?
के हामीसँग त्यसलाई जाँच्ने बाइबलीय ज्ञान छैन? के हामीलाई गलत र सही शिक्षाबीचको भिन्नता छुट्याउन कठिन भइरहेको छ? वा हामीले "प्रेम" र "एकता" को नाममा सत्यको विषयमा बोल्नै छोडेका हौँ?
मण्डलीमा पवित्र आत्माको बारेमा धेरै कुरा गरिन्छ। तर पवित्र आत्माले हामीलाई सत्य चिन्न, परमेश्वरको वचन बुझ्न र त्यसअनुसार जिउन पनि डोर्याउनुहुन्छ भन्ने पक्षमा कति जोड दिइन्छ?
माथि फर्कनुहोस्संगति कि केवल भेटघाट?
हाम्रो "संगति" पनि अर्को प्रश्नको विषय हो।
संगति भनेको केवल भेटघाट गर्ने, खाने, रमाइलो गर्ने र केही समय बिताउने कार्यक्रम मात्र बन्न थालेको त छैन?
भेटघाट राम्रो कुरा हो। सम्बन्ध निर्माण पनि आवश्यक छ। तर मण्डलीको संगतिमा गहिरो बाइबलीय अध्ययन, प्रश्न–उत्तर, विचार–विमर्श र जीवनसँग सम्बन्धित विषयमा छलफल पनि हुनुपर्छ।
जवानहरूले प्रश्नहरू सोधिरहेका छन्।
परमेश्वर को हुनुहुन्छ? बाइबल विश्वसनीय किन छ? येशू को हुनुहुन्छ? त्रिएकको अर्थ के हो? उद्धार के हो? पवित्र आत्माको काम के हो? झूटा शिक्षा कसरी चिन्ने? विश्वास र विज्ञानबीच सम्बन्ध के हो? अन्य धर्मका दाबीहरूलाई कसरी बुझ्ने? बाइबल कसरी पढ्ने?
यी प्रश्नहरू छन्।
तर तिनीहरूले गम्भीर र राम्रो उत्तर पाइरहेका छन् त?
यदि मण्डलीले आफ्ना जवानहरूका प्रश्नहरूलाई गम्भीरतापूर्वक लिँदैन भने, उनीहरूले उत्तर खोज्न बाहिर जानु अस्वाभाविक होइन।
माथि फर्कनुहोस्बाइबल अध्ययन हुन्छ, तर बाइबल कसरी अध्ययन गर्ने?
हामी भन्छौँ—"बाइबल पढ्नुपर्छ।"
ठीकै हो।
तर केवल "बाइबल पढ" भन्नु पर्याप्त छ?
बाइबल कसरी अध्ययन गर्ने? सन्दर्भ कसरी बुझ्ने? कुन पद कसलाई भनिएको हो? त्यसको ऐतिहासिक र सांस्कृतिक पृष्ठभूमि के हो? एउटा पदलाई सम्पूर्ण बाइबलको सन्देशसँग कसरी मिलाएर बुझ्ने? व्याख्या र आफ्नै अनुमानबीचको फरक कसरी छुट्याउने?
यी कुरा पनि सिकाउनुपर्छ।
बाइबल हातमा दिनु मात्र पर्याप्त छैन; बाइबललाई सही तरिकाले अध्ययन गर्न पनि सिकाउनुपर्छ।
माथि फर्कनुहोस्अत्यावश्यक विषयहरू किन गहिराइमा जाँदैनन्?
मण्डलीमा विभिन्न कार्यक्रम हुन्छन्। विशेष सेसन हुन्छन्। क्याम्प हुन्छन्। रिभाइभल हुन्छ। तर केही अत्यावश्यक विषयमा भने गहिराइमा जाने प्रयास कम देखिन्छ।
हामीसँग धेरै कार्यक्रम हुन सक्छन्, तर कार्यक्रम धेरै हुनु र शिक्षा गहिरो हुनु एउटै कुरा होइन।
जवानहरूलाई केवल भावनात्मक रूपमा उत्साहित बनाउने होइन, सत्यमा जरा गाड्न पनि आवश्यक छ।
किनकि भावना बदलिन सक्छ।
आजको क्याम्पको अनुभव केही दिनपछि कम हुन सक्छ।
तर परमेश्वरको वचनमा आधारित बुझाइ र सत्यको ज्ञानले जीवनभर दिशा दिन सक्छ।
माथि फर्कनुहोस्अनि बाइबल कलेजबाट पढेर आएका दाजुभाइ–दिदीबहिनीहरू?
अझ अर्को असहज प्रश्न पनि छ।
हाम्रा बाइबल कलेजहरूबाट शिक्षा र डिग्री हासिल गर्ने धेरै जना हुनुहुन्छ। तर ती शिक्षित व्यक्तिहरूको योगदान मण्डलीमा कति देखिन्छ?
यदि बाइबल कलेज गएर डिग्री लिएपछि पनि मण्डलीका जवानहरूको कठिन प्रश्नको उत्तर दिन, गलत शिक्षालाई खण्डन गर्न, बाइबल अध्ययन सिकाउन, शिक्षकहरू तयार गर्न र मण्डलीलाई शिक्षित बनाउन योगदान देखिँदैन भने प्रश्न उठ्नु स्वाभाविक हो—
हामीले शिक्षा किन लियौँ?
केवल प्रमाणपत्रका लागि?
डिग्री पर्खालमा झुण्ड्याउनका लागि?
वा मण्डलीलाई अझ शिक्षित, परिपक्व र सत्यमा स्थिर बनाउनका लागि?
बाइबलीय शिक्षा केवल व्यक्तिगत उपलब्धि बन्नु हुँदैन। त्यसको प्रभाव मण्डलीमा देखिनुपर्छ।
माथि फर्कनुहोस्रिभाइभलको अर्थ के हो?
हामीले "रिभाइभल" शब्द धेरै प्रयोग गर्छौँ।
तर साँचो जागृति भनेको केवल एउटा भावनात्मक सभा होइन।
यदि रिभाइभलपछि पनि हामी उस्तै अज्ञानी छौँ, उस्तै असावधान छौँ, गलत शिक्षाप्रति उस्तै मौन छौँ, बाइबलप्रति उस्तै सतही छौँ, पापप्रति उस्तै सम्झौता गर्छौँ, सेवा र साक्षीमा उस्तै निष्क्रिय छौँ भने—हामीले वास्तवमा के कुरालाई "जागृति" भनिरहेका छौँ?
रिभाइभल सकिएपछि जीवनमा के सुरु भयो?
यो प्रश्न अझ महत्वपूर्ण छ।
रिभाइभलको प्रभाव सभाको समयभन्दा बाहिर देखिनुपर्छ।
घरमा। मण्डलीमा। काममा। सम्बन्धमा। चरित्रमा। सेवामा। सत्यप्रतिको हाम्रो प्रतिबद्धतामा।
माथि फर्कनुहोस्पवित्र आत्माले भरिनु—केका लागि?
सायद अब हामीले प्रश्न परिवर्तन गर्नुपर्ने समय आएको छ।
"म पवित्र आत्माले भरिएँ कि भरिनँ?" मात्र होइन।
"यदि म पवित्र आत्माले भरिएको छु भने, त्यसको उद्देश्य के हो?"
केवल प्रार्थना गर्न?
केवल स्तुति गर्न?
केवल सभामा एउटा अद्भुत अनुभव गर्न?
केवल अन्यभाषामा बोल्न?
वा परमेश्वरको महिमा हुने गरी सत्यमा जिउन, ख्रीष्टको साक्षी बन्न, आत्मिक रूपमा परिपक्व हुन, अरूलाई निर्माण गर्न, सेवामा लाग्न, गलत शिक्षाबाट जोगिन र परमेश्वरको वचनअनुसार जीवन परिवर्तन गर्न?
प्रेरितहरूको पुस्तकमा पवित्र आत्मा आउनुभयो—र त्यसपछि चेलाहरू साक्षी बने।
त्यसैले प्रश्न केवल "पवित्र आत्माले भरियौं?" होइन।
प्रश्न यो पनि हो—
माथि फर्कनुहोस्"पवित्र आत्माले भरिएपछि हामी के गर्दैछौँ?"
यदि हामी हरेक वर्ष क्याम्पमा गएर "पवित्र आत्माले भरियौँ" भन्छौँ, तर त्यसपछि पनि बाइबल बुझ्न चाहँदैनौँ भने के भयो?
यदि हामी "प्रार्थना गरौँ" भन्छौँ, तर प्रार्थनापछि गर्नुपर्ने जिम्मेवारीबाट भाग्छौँ भने के भयो?
यदि झूटा शिक्षा फैलिँदा हामी मौन रहन्छौँ भने हाम्रो आत्मिक जागृति कहाँ छ?
यदि जवानहरूका गम्भीर प्रश्नहरूको उत्तर दिन हामीसँग समय छैन भने हाम्रो चेलापन कहाँ छ?
यदि बाइबल अध्ययन हुन्छ तर बाइबल कसरी अध्ययन गर्ने सिकाइँदैन भने हाम्रो शिक्षाको गहिराइ कहाँ छ?
यदि बाइबल कलेजबाट डिग्री लिनेहरू पनि मण्डलीलाई शिक्षित बनाउन अघि आउँदैनन् भने त्यो शिक्षाको उद्देश्य के रह्यो?
पवित्र आत्माको भरपूरीलाई केवल अनुभवमा सीमित नगरौँ।
भरपूरीपछि फल चाहिन्छ।
अनुभवपछि परिवर्तन चाहिन्छ।
प्रार्थनापछि आज्ञाकारिता चाहिन्छ।
जागृतिपछि जिम्मेवारी चाहिन्छ।
ज्ञानपछि सेवा चाहिन्छ।
र आत्मिक शक्तिसँगै सत्यको गहिरो ज्ञान पनि चाहिन्छ।
माथि फर्कनुहोस्निष्कर्ष: भरिएपछि चाहिँ के गर्यौ?
हामीले अब केवल यो सोध्ने समय होइन—
"पवित्र आत्माले भरियौ?"
सायद अर्को प्रश्न अझ आवश्यक छ—
"भरिएपछि चाहिँ के गर्यौ?"
किनकि प्रश्न "पवित्र आत्मा आयो कि आएन?" मा मात्र समाप्त हुँदैन।
पवित्र आत्माले हामीलाई कहाँ पुर्याउँदै हुनुहुन्छ?
हाम्रो जीवनमा के परिवर्तन भइरहेको छ?
मण्डलीमा त्यसको प्रभाव के देखिँदैछ?
र परमेश्वरको राज्यका लागि हामी के गर्दैछौँ?
पवित्र आत्माले भरियौँ। अब उठौँ। सिकौँ। बुझौँ। जिऔँ। सेवा गरौँ। सत्यको पक्षमा उभिऔँ। र जुन उद्देश्यका लागि परमेश्वरले हामीलाई भरिरहनुभएको छ—त्यस उद्देश्यमा अघि बढौँ।
- पवित्र आत्माले भरिनु कुनै एकपटकको भावनात्मक अनुभव मात्र होइन — यसको फल जीवन, चरित्र र सेवामा देखिनुपर्छ।
- "प्रार्थना गरौँ" भन्नु जिम्मेवारीको अन्त्य होइन; अध्ययन, जाँच र कदमचाल त्यसपछि सुरु हुनुपर्छ।
- झूटा शिक्षाहरूप्रति मण्डलीको मौनता आत्मिक जागृतिको कमीको संकेत हुन सक्छ।
- साँचो संगति भनेको भेटघाट मात्र होइन — गहिरो बाइबलीय छलफल र जवानहरूका प्रश्नको गम्भीर सम्बोधन पनि हो।
- बाइबल पढ्नु मात्र पर्याप्त छैन; बाइबल कसरी अध्ययन गर्ने भन्ने सीप पनि सिकाइनुपर्छ।
- बाइबल कलेजबाट पाएको शिक्षाको उद्देश्य व्यक्तिगत उपलब्धि होइन, मण्डलीको निर्माण हो।
- साँचो रिभाइभल सभाको समयमा मात्र सीमित हुँदैन — यसको प्रभाव घर, काम र सम्बन्धमा पनि देखिनुपर्छ।
- मूल प्रश्न बदलिनुपर्छ: "पवित्र आत्माले भरियौ?" भन्दा "भरिएपछि चाहिँ के गर्यौ?"
.png)
.jpg)
![Gospel to Hindu World [Series]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhB68zNOiMeKFfH3sgLRuK9UaWrzlNowGFkbt2CXDYkg8gA3kH1Ybu0i-LnjWUA8wl6zMyL4k2Dfm_cik-MtyP1mVeECp1y-WQM-qB4LYntl1ZJwjQL7o72gyZRg7hx0ICZYFgQuYFKSwY/w72-h72-p-k-no-nu/Om.jpg)